Υπολείμματα Πέρμιας ηφαιστειακής δραστηριότητας στο Σάαρλαντ

Κατά την περίοδο του Πέρμιου (πριν από 280 εκατομμύρια χρόνια!) στην περιοχή του Σάαρλαντ επικρατούσαν συνθήκες ερήμου, οι οποίες άφησαν πίσω τους ένα στρώμα κόκκινης-καφέ, μερικές φορές κίτρινης, αμμόπετρας. Στο Πέρμιο οι συνθήκες ζωής ήταν πολύ δύσκολες και προκάλεσαν μαζικό αφανισμό πολλών ειδών ζώων. Το αν ευθύνονταν γι’ αυτό οι τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις, οι πτώσεις μετεωριτών ή ακόμη και μια μετατόπιση του άξονα της Γης, παραμένει αντικείμενο έρευνας των επιστημόνων. Μόνο λίγα είδη ζώων κατάφεραν να επιβιώσουν — ανάμεσά τους και οι πρόγονοί μας.

Κάτω από τα στρώματα της περιόδου του Πέρμιου εισχώρησαν μαγματικοί θάλαμοι και υπήρξαν ηφαίστεια που σκέπασαν την περιοχή με στάχτη και λάβα. Ένα υπόλειμμα ηφαιστειακού αγωγού (κώνος / φλέβα) είναι ο βασαλτικός αγωγός του Βάιζενμπεργκ, από τον οποίο, λόγω διάβρωσης, αποσπάστηκαν βασαλτικές κολώνες και σχημάτισαν το λεγόμενο «πέτρινο δάσος». Πολλές οροσειρές αντιστάθηκαν στη διάβρωση χάρη στη σκληρή λάβα, και πολλοί κορυφές στην περιοχή του Ζανκτ Βέντελ έχουν ηφαιστειακή προέλευση.

Υπάρχουν όμορφες γεωλογικές τομές που σήμερα αποκαλύπτουν το εσωτερικό αυτών των ηφαιστείων — συνήθως παλαιά λατομεία. Το λατομείο του Φράιζεν είναι πλέον ανενεργό αλλά φημίζεται για το Ανδεσιτικό Ρόδο και τα κοιτάσματα μελαφύρου με γεμίσματα αχάτη.

Οι αχάτες υπήρχαν μέχρι και στην περιοχή του Ίνταρ-Όμπερσταϊν. Δημιουργήθηκαν σε βάθος χρόνου μέσα στις φυσαλίδες της στερεοποιημένης λάβας. Παλαιότερα, για παράδειγμα στο Φράιζεν, γίνονταν εξορύξεις και οι αχάτες πωλούνταν στα εργαστήρια κοπής και στίλβωσης του Ίνταρ-Όμπερσταϊν. Στα μουσεία της περιοχής μπορεί κανείς να θαυμάσει σήμερα την ποικιλία και την ομορφιά των σχημάτων τους.

Ένωση Συλλεκτών Ορυκτών Freisen (LINK!)